Erictonio e as Cecrópidas

O Mito: Atenea vai a fragua de Hefesto para encargarlle unha armadura nova. Hefesto, que está namorado de Atenea, tenta unirse con ela. No rechazo que a deusa lle fai Hefesto fecunda accidentalmente a Gea (a terra) nacendo deste xeito Erictonio cuxo nome quere dicir “fillo da terra”. Erictonio será rechazado por todos o nacer con pernas de serpes. Soamente Atenea se apiadará del.

Decide a deusa recollelo e metelo nun cesto, confiando o seu coidado ás coñecidas coma “as cecrópidas”, as fillas de Cécrope, rei de Atenas. Aglauro, Herse e Pándroso terán a responsabilidade de coidar a cesta a condición de que non a abran. Incitadas pola curiosidade e incumplindo o mandato da deusa, as princesas abren o cesto descubrindo con horror o seu contido: un bebé que é metade neno metade serpente.

Conta o mito que as cecrópidas, enloquecidas e asustadas, caen desde o alto da Acrópole. Para poder escapar da furia do rei, Erictonio se refuxiará tras o escudo da Deusa Atenea.

 

O Cadro: No cadro vemos representada esta escena mitolóxica onde, acompañando as Aglauro, Herse e Pándroso aparece unha muller anciana. As mulleres teñen un xesto de susto, máis tamén de certa tenrura e aparecen rodeando o cesto onde se atopa o pequeno Erictonio. A escena se desenvolve nun fermoso xardín onde hai un estanque, unha cariátide e un atlante que enmarcan unha arquitectura clásica.

As formas sinuosas dos corpos espidos femininos e as cores brillantes mostran unha clara influencia do estilo de Rubens, quen tamén intrepretaría este estrano mito.