Marot el Viejo, Daniel

Daniel Marot (París, 1661-La Haya,1752). Arquitecto, deseñador decorativo e gravador, cuxos deseños opulentos e elaborados contribuíron aos estilos europeos de decoración a finais do século XVII e principios do XVIII. Os seus numerosos gravados proporcionan un excelente rexistro das modas da época, incluído o interese europeo nos motivos orientais. Fillo de Jean Marot, tamén arquitecto e gravador, Daniel viuse influenciado polos deseñadores franceses Jean Lepautre e Jean Berain que traballou como deseñador para Luís XIV. Daniel Marot levou o estilo cortesán de Luís XIV a Holanda e máis tarde a Londres.

Protestante, abandonou Francia en 1685 ao revogarse ese ano o Edicto de Nantes, privando así aos protestantes franceses dos dereitos relixiosos e civís que se lles conferiron. Emigrou a Holanda, ingresou ao servizo do Príncipe Guillermo de Orange e tamén traballou para clientes privados. En 1694 seguiu ao príncipe, convertido en Guillermo III de Inglaterra, a Londres. Marot regresou ao redor de 1698 a Holanda, onde continuou traballando tanto para a familia principesca como para os clientes privados ata a súa morte.

Nos Países Baixos, Marot deseñou para Guillermo os interiores e xardíns do palacio de Het Loo. En Hampton Court, o palacio ocupado por William en Inglaterra, Marot participou no deseño e a disposición dos xardíns e probablemente tamén na decoración e o mobiliario dos interiores do palacio. Despois do seu regreso a Holanda, o seu traballo alí incluíu deseños para as casas de varios mecenas privados, a sinagoga portuguesa e a actual biblioteca real.