Moure, Francisco de

Francisco de Moure (Santiago de Compostela, c. 1576- Monforte de Lemos, Lugo, 1636). Aínda que nacido en Compostela trasládase pronto a Ourense, onde a súa vocación artística verase estimulada pola presenza de escultores como Juan de Angés o Mozo, vindo de León, e Alonso Martínez. Para completar a súa formación escultórica ingresa en 1594 no taller ourensán de Alonso Marínez por un período de cinco anos, aínda que debeu abandonalo con anterioridade pois en 1598 comezou a traballar como escultor independente. A súa viaxe a Castela e, particularmente en Valladolid, facilítalle o coñecemento das obras de Juan de Juni cuxo taller exerceu gran influencia en Castela. No estilo de Moure, inicialmente hai receitas manieristas como os xiros helicoidales dos corpos, que se encamiñan cara á liñas dinámicas do barroco. Pero desde un principio oriéntase a unha valoración naturalista da figura, na que se atopa un realismo que arrinca do coñecemento das actitudes, que se comprace no tratamento da anatomía e que pretende ser fiel á verdade aínda no máis forzado patetismo. Xa nas súas primeiras obras adivíñase a reflexión ao redor da emotividade da representación relixiosa que tingue cun sentido clasicista. Destacan entre as súas obras escultóricas, os retablos do mosteiro de Samos, o coro da Catedral de Lugo e o da capela maior do Colexio da Compañía de Monforte de Lemos.Fuentes consultadas:López, S. V. : Moure, Francisco de. Gran Enciclopedia Galega. Silverio Cañada, t. 31. Lugo, O Progreso-Diario de Pontevedra, 2003, pp 30-39.