Sánchez Díaz, Leopoldo

Leopoldo Gaspar Sánchez Díaz (Co sobrenome de Leopoldo Sánchez do Bierzo) (Villafranca del Bierzo, León, 1830-A Coruña, 1901). Formouse na Real Academia de Belas Artes de San Fernando en Madrid. Alí tivo como mestres, entre outros, a José e Federico de Madrazo, con este último mantivo unha relación de amizade ao longo dos anos, chegando a realizar este dous retratos do seu discípulo.Toda a súa vida dedicouna á pintura entre dúas facetas: a de pintor e a de docente. Desde o ano 1869 impartiu clases na Academia Provincial de Belas Artes da Coruña, logrando en 1872 a cátedra de Debuxo de adorno nese centro e en 1880 a Real Academia de Belas Artes de San Fernando nomeouno Académico Correspondente pola Coruña. Destacou principalmente na especialidade pictórica do retrato de debuxo detallado e pincelada fina e coidada, claramente influenciado polos Madrazo (aínda que ao final da súa vida o seu estilo volveuse máis persoal), pero tamén abordou temas costumistas, mitológicos e relixiosos, practicamente obviando a temática histórica tan en auxe no século XIX. Na súa etapa madrileña recibiu encargos da nobreza e a burguesía; sobre todo de obras de carácter costumista representando a personaxes goyescos, como simpáticas e manolas; e da Casa Real. As obras da súa última época xa presentan unha técnica máis próxima ao Impresionismo. A súa obra está bastante dispersa, pero onde maior cantidade consérvase é na Real Academia de Belas Artes de San Fernando, dentro do denominado Legado Sánchez do Bierzo. Tras a súa morte, tanto el como a súa obra caeron no esquecemento.Fuentes consultadas:López Costeiro, Fermín; en Abrente. Boletín da Real Academia Galega de Belas Artes da nosa Señora do Rosario, nums. 42, 43 - 2010 - 2011; Lugami Artes Gráficas (Betanzos), p. 310-332.