Mulleres

Superados os primeiros anos da posguerra o pintor abandona a paleta sobria e austera dos medios tons e pasa á exaltación cromática dos contrastes con cores vivas: vermellos, amarelos, azuis e malvas. Tamén pola mesma época, a finais dos anos corenta, a figura ocupa de novo un lugar fundamental e que, polo xeral, teñen como pano de fondo unha paisaxe. Neste caso este grupo de mulleres amontoadas nun primeiro plano provoca certa inquietude, parecen dedicadas á costura e as súas miradas cravadas no espectador entran en contradición co seu aspecto case infantil.