San Pedro de Roma

Esta obra representa un exemplo da súa época de formación. Foi realizada durante a súa estancia en Roma, cidade na que reside grazas a unha bolsa que lle é outorgada en 1914 polo concello da Coruña para continuar a súa formación na Academia de España. A estancia en Roma permitiulle coñecer o mundo clásico que afirmaría e consolidaría a súa idea conservadora da arte.

Como consecuencia disto, as ruínas romanas foron tema recorrente neses traballos, pois son coñececidas outras obras que fan referencia aos mesmos motivos e que actualmente se atopan nas coleccións do concello da Coruña (era práctica habitual que os bolseiros enviasen algún cadro á institución que os subvencionaba) así como da Deputación Provincial (voltará a Italia como pensionado da Deputación Provincial en 1930).

Apréciase unha pincelada pastosa e unha cálida paleta, acentuada polo tipo de luz empregada, tipicamente mediterránea, oficializada por Sorolla. O seu mestre destes anos foi Eduardo Chicharro vinculado ao luminismo sorollesco. Esa cálida e dourada entoación nada tiña que ver coa posteriormente utilizada na súa obra de contido plenamente galego; de feito o mesmo Abelenda recoñecía que non sería capaz de dixerir o luminismo valenciano á hora de tratar a paisaxe galega, pois o resultado sería unha imaxe totalmente irreal e artificiosa.