Bonome

Santiago Rodríguez Bonome (Bonome). (Santiago de Compostela, 1901-París, 1995). A súa capacidade técnica adquírea primeiro á beira do seu pai, ebanista, e perfecciónaa nos talleres de imaxinería de Santiago, chegando a visitar a Francisco Asorey. Cara a 1920 trasládase a Madrid para completar a súa formación e máis adiante viaxará por algúns paises europeos. Ao finalizar a Guerra Civil, trasládase definitivamente a Francia, onde continúa a súa actividade ata o seu falecemento en 1995. En canto á súa produción artística, destaca polas súas tallas en madeira nas que mostra unha tipoloxía popular galega (feirantes, peregrinos campesiños, beatas) cargada de humorismo e tenrura, pero fuxindo de folclorismos e achegándose a influencias expresionistas, combinando así tradición e innovación. Déixanos a imaxe dunha Galicia rural, vista desde un enfoque cru e en ocasións caricaturesco. Decantouse por unha escultura de pequeno formato, ás veces formando grupos como Ou Enterro, Ou Antroido, que escenifican acontecementos de profundo significado na vida cotiá galega. No período que vai desde 1940 ata 1968 dedicouse exclusivamente á cerámica.