Urgell, Modesto
Modesto Urgell e Inglada (Barcelona, 2 de xuño de 1839 - 3 de abril de 1919) foi un pintor e escritor catalán. Nacido no seo dunha familia acomodada, abandonou o mundo do comercio para dedicarse ao da arte.
A súa formación neste campo comezou na Escola de Belas Artes da súa cidade natal, baixo a tutela dos paisaxistas Ramón Martí Alsina e Luís Rigalt, e completouse en París, onde pasou longas tempadas e coñeceu a pintura de Daubigny, Corot e Courbet. Foi significativa, así mesmo, a súa estancia en Olot (a partir de 1870), punto importante do paisaxismo catalán de finais de século, no que decidiu dedicarse case exclusivamente á pintura de paisaxes.
Tras uns inicios marcados polas dificultades económicas, Urgell alcanzou a súa consagración como pintor coa obra Toque de oración, gañadora dunha medalla na Exposición de Belas Artes de Madrid en 1876. Os seus cadros chegarían a formar parte de exposicións celebradas en cidades como Barcelona, Madrid, París, Berlín ou Filadelfia.
En 1895 foi nomeado profesor de perspectiva e paisaxe na Escola de Belas Artes de Barcelona e en 1900 fundou a Sociedade Artística e Literaria desta cidade, consagrada á promoción da arte e os artistas. Un pouco posteriores son as súas obras máis destacadas como escritor, a saber: Cataluña (1905) e El Murciélago. Memorias de una patum (1913).
Respecto á súa pintura, Urgell presenta un estilo persoal moi afín ás sensibilidades romántica e simbolista, latentes nas paisaxes crepusculares, os cemiterios, as ruínas e os personaxes despersonalizados que protagonizan boa parte da súa produción.
