Hombre tumbado

Tanto polo tema representado, como pola técnica empregada, sabemos que se trata dunha obra dos anos setenta, concretamente posterior a 1972, data na que Quessada decide cambiar a firma, engadindo un segundo S. Con esta imaxe, esvaecida e encolleita, denuncia problemas como a incomunicación e a soidade do home, e a ansia pola fuxida duns canons preconcibidos que o atan e o converten nunha máquina. Xunto ao expresionismo da figura que se desfai en virtude da velocidade e o caos emocional, na liña de moitas das interpretacións de Francis Bacon, a xeometría de fondo ten un papel fundamental como organizadora do espazo, creando un escenario indefinido que, dalgunha forma, nos lembra á pintura metafísica.