Establecido en París, Anglada-Camarasa visita Valencia en 1904 e introduce o tema da muller popular. Non se achega á pintura rexional destacando o pintoresco nin retratando a realidade social, como facían outros pintores españois da súa xeración. Cun estilo luminoso e ornamental, usa o tema para destacar as cores brillantes da indumentaria tradicional.
Na figura de Noiva valenciana, representada a tamaño natural, estática e illada, advírtense os vínculos coa idealización da imaxe feminina que usaba a estética simbolista. A pose cos brazos levantados estiliza a súa silueta e ten como fin acentuar a sensualidade da muller.
Establecido en París, Anglada-Camarasa visita Valencia en 1904 e introduce o tema da muller popular. Non se achega á pintura rexional destacando o pintoresco nin retratando a realidade social, como facían outros pintores españois da súa xeración. Cun estilo luminoso e ornamental, usa o tema para destacar as cores brillantes da indumentaria tradicional.
Na figura de Noiva valenciana, representada a tamaño natural, estática e illada, advírtense os vínculos coa idealización da imaxe feminina que usaba a estética simbolista. A pose cos brazos levantados estiliza a súa silueta e ten como fin acentuar a sensualidade da muller.