Sen título

Tras diferentes etapas e estilos ao longo da súa traxectoria, a partir da década dos setenta volve ás claves expresionistas, ás que hai que engadir a exaltación da natureza. A cor impón sempre o ritmo dos seus lenzos e domina o tema. Nesta obra, os vermellos e carmíns, favoritos na súa paleta, enchen o cadro cunha viveza e forza desbordante. Resolve a escena con sinxeleza: tres cebolas sobre unha tea nun espazo indefinido, que podería ser o chan ou unha mesa. Con todo, o recurso de agrandar os obxectos do primeiro plano e o ambiente cargado de enerxía que crea a intensidade da cor, danlle á obra unha plasticidad fascinante.