Torres, Manuel

Manuel Torres Martínez (Marín, Pontevedra, 1901-1995). Manuel Torres inclúese dentro do grupo de Os Renovadores pola súa ruptura coa arte tradicional, pola intención de situar a pintura no seu propio tempo, tanto a través dos temas representados como co estilo conceptual. Este mestre de Marín comeza a súa relación con Os Novos nos faladoiros do café Derby. A partir de 1927 iníciase como viñetista satírico en diferentes publicacións, en ocasións baixo o pseudónimo Mieles Toubes. Nos anos trinta recibe unha bolsa da Deputación de Pontevedra para estudar en Madrid e posteriormente viaxa a París, cidade que marcará o seu estilo para sempre. Tras a Guerra Civil, debido á súa ideoloxía, refúxiase no seu pobo natal para pintar incansablemente escenas de mariñeiros e situacións cotiás da vida do rural galego. Torres cultivou diversas técnicas durante a súa actividade artística; con todo, coa acuarela desenvolveu escenas marabillosas polas que chegou a ser considerado un dos máis importantes acuarelistas do momento.

Do mesmo xeito que na produción do resto dos artistas que integran o grupo de Os Renovadores, a muller campesiña é un tema que se repite na súa obra como símbolo da identidade galega. Torres representa figuras que teñen case o carácter de esculturas, a través de pinceladas de textura rugosa que lembran a aparencia do granito. Nos últimos anos deixa atrás o hieratismo e a frontalidade habitual das súas composicións para representar figuras cun suxestivo sensualismo, como influencia da súa estancia parisiense.