Bodegón

Juan van der Hamen foi unha figura de primeira orde no naturalismo madrileño e un dos mestres do xénero de bodegón español que se caracterizaba pola austeridade e a disposición ordenada dos obxectos. O estilo de Juan van der Hamen iníciase seguindo o sinxelo modelo de bodegón creado polo pintor da xeración anterior, Juan Sánchez Cotán (1560-1627), un artista especialmente recoñecido na historia deste xénero de pintura. O recordo do modelo de Cotán está presente neste bodegón de froitas de outono, dispostas de forma ordenada no oco de pedra dunha xanela ou alacena. Como Cotán, organiza os alimentos cun punto de vista alto, destacándoos sobre un fondo escuro e iluminados por unha luz lateral que destaca as súas texturas. Está presente igualmente na colocación da granada e o melón ao bordo da repisa para resaltar a perspectiva mediante a sombra que proxectan. A cesta de vimbia con marmelos, uvas e ameixas, non está centrada senón desprazada á dereita. Este tipo de composición con maior peso nun dos seus lados, foi un dos formatos comúns que o pintor concibiu xa desde as súas primeiras obras.

Con todo, o estudo dos modelos flamengos levaría a Van der Hamen a concibir os seus con certa ostentación, realizando progresivamente composicións espaciais máis elaboradas, con repisas a distinto nivel e introducindo nelas recipientes máis refinados como obxectos de cristal, bronce ou louza e caixas de doces, un dos obxectos característicos da súa pintura, co fin de satisfacer as preferencias e encargos da clientela cortesá e da alta sociedade do Madrid da súa época. Con todo, os seus diferenciábanse claramente dos bodegóns do norte de Europa nos que a opulencia e ostentación, en ocasións, teñen un propósito moral relacionado coa idea de vanitas, como recordo simbólico da fugacidade e vaidade dos praceres terreais. A fama alcanzada por Van der Hamen e unha alta demanda da súa pintura motivaron que abrise un taller no que traballaron discípulos e axudantes.