Cañotas

Alfredo Souto dedícase profesionalmente á maxistratura o que motiva que sexa destinado a diferentes cidades españolas ademais das galegas Pontevedra, Lugo ou A Coruña. Esta circunstancia deixa pegada no seu quefacer artístico ao incorporar en cada lugar aquelo que lle impresiona de particular.

Formado inicialmente no realismo de Román Navarro, en Madrid entra en contacto co ambiente creado arredor da figura de Carlos de Haes e as súas saídas a  plein air, para facer copias do natural.

Esta obra de pequeno formato é o máximo expoñente desa captación do verídico. A frondosidade, a robustez dos troncos cos seus nós, o seu desgarro e infestación de liques, e todo plasmado a través dunha pincelada de trazos soltos derivada da súa singular apreciación do impresionismo francés.

Este retrinco de paisaxe realista permítelle a Souto ir abrindo camiño cara a unha variante galega da paisaxe, pode ser un retrinco de calquera -souto- do interior de Galicia. É dicir, á traslación óptica débese engadir a recreación do ambiente xeográfico anímico e atmosférico, de cores escuras densas que suxiren frio, humidade unha visión que enlaza coa meteoroloxía galega e en definitiva coa esencia xeo-climática de Galicia.