Cristo na cruz

ATRIBUÍDO A LUIS TRISTÁN

Sobre un fondo de paisaxe no que se ve ao fondo a cidade de Xerusalén, unha sinxela composición na que destaca a figura de Cristo na cruz, coas pernas cruzadas e catro cravos nos pés, o pano de pureza atado á dereita e unha caveira aos seus pés. Seguindo as recomendacións de austeridade que se establecen no Concilio de Trento, a arte barroca descarta as composicións medievais cheas de personaxes que distraían a contemplación do motivo principal e aparece a figura solitaria de Cristo na cruz. Por outra banda o predominio realista do barroco representa plenamente o sufrimento humano do Fillo de Deus, Cristo represéntase aínda vivo, botando a cabeza cara atrás e elevando os ollos ao ceo exhala o seu último suspiro. Os pintores fieis aos evanxeos mostran as tebras invadindo a terra no momento en que Xesús expira. A caveira aos pés da cruz evoca a lenda medieval de que nese mesmo lugar estaba enterrado Adán, converténdose nun símbolo que indicaría ao cristián que Xesús co seu sacrificio salva á humanidade do pecado orixinal.