Mariña

Jaime Morera é un dos paisaxistas máis destacados do último terzo do S. XIX e inicios do XX, e contribúe á consolidación da paisaxe realista como xénero que iniciaran en España Carlos de Haes e Martín Rico.

Ao longo da súa traxectoria artística pinta diferentes visións da paisaxe: Participa xunto co seu mestre Haes en varias campañas pictóricas polo Norte de Europa pintando paisaxes do interior das rexións con ambientes verdes, lagoas e atmosferas húmidas.

Desde 1890, pinta a tempada invernal na Serra do Guadarrama, sendo capaz de captar os efectos atmosféricos máis adversos e transmitir a gran emotividade que lle causa tanta hostilidade climática.

O mar é outro tema que Morera nunca deixa de pintar desde a súa formación como pensionado en Roma e as súas viaxes polo Norte de Europa. Pero a partir de 1890 tras enfermar o seu mestre e amigo Carlos de Haes e contraer matrimonio Morera cunha muller bilbaína, é cando se fai máis habitual a súa estancia na Costa Cantábrica, onde pasan os tres o período estival e o mar convértese no seu protagonista. É nesas mariñas onde mostra unha técnica máis avanzada e moderna. Unha pincelada máis pastosa na zona dos rompientes, maior riqueza cromática de verdes, azuis, e xoga coas tonalidades para crear maiores efectos lumínicos que lle aproximan algo cara ao luminismo aínda que nunca ás novas fórmulas impresionistas que se estaban implantando.

Esta obra móstrase en xeral na liña de “Costa de Santoña”, “Costa de Normandía”, “Praia de Arrigunaga” “Mariña. Santander”, mantense fiel á súa traxectoria de representar un mar en movemento, suaves rompientes, captación dun ambiente húmido reflectido en areais e atmosferas que xa pintaba nos ambientes do Norte de Europa e que coinciden cos da costa Cantábrica. Outro recurso ao que acode a miúdo Morera é a concreción da paisaxe mediante algún recurso, neste caso utiliza a figura humana para centrar un determinado punto xeográfico, fronte á monótona inmensidade de mar aberto que nos suxire o veleiro que navega próximo á liña do horizonte onde mar e ceo fúndense.