Antonia, co sobrenome da galega, quizá debido á súa orixe familiar, está caracterizada como bailaora de flamenco, un tema asociado ás xitanas e que Zuloaga tratou desde a súa mocidade.
Para resaltar a súa presenza sitúaa en primeiro plano, de corpo enteiro e iluminada cun foco de luz. O interese do pintor por realzar a personalidade da modelo proxéctase na actitude e xestos da súa pose que transmiten seguridade e enerxía. A sensualidade do corpo cinguido polo mantón e a súa mirada directa e intensa son recursos do imaxinario simbolista para expresar o concepto de muller sedutora, que Zuloaga asociou ao compoñente racial da muller española.
Antonia, co sobrenome da galega, quizá debido á súa orixe familiar, está caracterizada como bailaora de flamenco, un tema asociado ás xitanas e que Zuloaga tratou desde a súa mocidade.
Para resaltar a súa presenza sitúaa en primeiro plano, de corpo enteiro e iluminada cun foco de luz. O interese do pintor por realzar a personalidade da modelo proxéctase na actitude e xestos da súa pose que transmiten seguridade e enerxía. A sensualidade do corpo cinguido polo mantón e a súa mirada directa e intensa son recursos do imaxinario simbolista para expresar o concepto de muller sedutora, que Zuloaga asociou ao compoñente racial da muller española.