Escena pastoril

A escena pastoril ambientada nunha paisaxe foi un tema habitual na pintura italianizante. O grupo familiar de pastores que aparece descansando á beira das ruínas dun edificio de estilo romano e os animais que os rodean, conforman unha escena de xénero relativa á vida rural que Willemsens cultivou en numerosas composicións. Evoca dun modo idealizado a vida campestre para expresar o desexo da época dunha arte de carácter bucólico.

Unha composición similar á desta escena pastoril, dentro dun espazo ao aire libre, na que un grupo familiar sitúase á esquerda, e á dereita o espazo ábrese a unha paisaxe, é a do óleo citado no Catálogo: Du Baroque au Classicisme. Rubens, Poussin et lles Peintres du XVIIe Siècle, Paris, Musée Jacquemart-André. Bruxelas: Fonds Mercator, 2010, pp. 130,131. En ambas as obras, no centro da composición sitúase sobre o chan o mesmo obxecto e na mesma posición, un tipo de caldeiro de latón con pitorro vertedor, que serve ao pintor para mostrar a súa habilidade na representación da textura e brillos deste material.

Gran cantidade de obras de Willemsens chegaron a España a través da actividade dos comerciantes de arte de Anveres que exportaban as pinturas ao mercado español.